17. அன்னைப்பத்து

 17. அன்னைப்பத்து

“வேத மொழியார்வெண் ணீற்றர்செம் மேனியர்
நாதப் பறையினர் அன்னே என்னும்
நாதப் பறையினர் நான்முகன் மாலுக்கும்
நாதரிந் நாதனார் அன்னே என்னும்”

அம்மா என் உள்ளம் கவர் கள்வன் இறைவன் பேசுவது அனைத்தும் வேதம்! வெண்ணீறு அணிந்த மேனி செம்மேனி உடையவர்! நாதத்தொனி காட்டும் கூட்டும் பறை உடையவர்! அன்னையே இது என்ன? என வினவுகிறாள் மேலும், அந்த நாத பறையுடைய இறைவன் நான்முகன் திருமாலுக்குமே நாதனாம்! இது என்ன அன்னையே என வியக்கிறாள்!

“கண்ணஞ் சனத்தர் கருணைக் கடலினர்
உண்ணின் றருக்குவர் அன்னே என்னும்
உண்ணின் றருக்கி உவப்பிலா ஆனந்தக்
கண்ணீர் தருவரால் அன்னே என்னும்”

அம்மா என் உள்ளம் கவர்ந்த அந்த இறைவன் கண்ணிலே அஞ்சனமையிடும் கருணையே உருவான கடல் போன்றவர்! என் உள்நின்று உருக்குவார் அன்னையே இது என்ன? என தாயிடம் வினவுகிறாள். என் உள்நின்று உருக்கி உவப்பிலா ஆனந்தம் பேரானந்தம் பரவச நிலையருளி கண்ணீராக கொட்டச் செய்வார் இது என்ன அன்னையே!

“நித்த மணாளர் நிரம்ப அழகியர்
சித்தத் திருப்பாரால் அன்னே என்னும்
சித்தத் திருப்பவர் தென்னன் பெருந்துறை
அத்தர் ஆனந்தராய் அன்னே என்னும்”

என் உள்ளம் புகுந்த அந்த இறைவன் என்றும் மணக்கோலத்தில் மங்கலமாக விளங்கும் பேரழகு உடையவர்! என் சித்தத்திலே குடிகொண்டு விட்டார்! அம்மா! இது என்ன! என் சித்தத்தில் இருப்பவர் தென்திசை அமர்ந்த திருபெருந்துறைவாழும் அத்தன் ஆனந்தமானவர் இது என்ன அம்மா?

இவையெல்லாம் மெய்பொருள் பற்றி தவம் செய்யும் நாம் காணும், நம் மனதில் எழும் எண்ணங்கள் அனுபவம் எல்லாமாகும்! இறைவனே நம் மணாளர் அவர் எக்கணமும் நம்மை கடிமணம் செய்ய தயாராக இருக்கிறார்! இப்பேர்ப்பட்ட குணமுடைய ஈடில்லா கணவரை - கண்ணிலிருப்பவரை மணக்க நாம் என்ன தவம் செய்தோமோ? ஞானதவம் செய்க! வருவார் இறைவன்! சேர்ப்பார் தன்னோடு!

For upadesam  - Deeksha - Satsang

www.vallalyaar.com 

16. திருப்பொன்னூசல்

 16. திருப்பொன்னூசல்

“முன்னீறும் ஆதியும் இல்லான் முனிவர்குழாம்
பன்னூறு கோடி இமையோர்கள் தாம்நிற்பத்
தன்னீறு எனக்கருளித் தன்கருணை வெள்ளத்து
மன்னூற மன்னுமணி உத்தரகோச மங்கை
மின்னேறு மாட வியன்மா ளிகாபாடிப்
பொன்னேறு பூண்முலையீர் பொன்னூசல் ஆடாமோ”

இறைவன் ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவன்! தாயும் தந்தையும் இல்லாதவன்! காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டவன்! முனிவர்கள் ரிஷிகள் சித்தர்கள் ஞானிகள் தவசீலர்கள் இப்படிப்பட்ட பலநூறு கோடி இமையை இமைக்காதவர்கள், தேவர்கள்! நாம் ஒரு வினாடிக்கு பலமுறை கண் இமைக்கிறோம்! தேவர்கள் விழித்திருந்து விழிந்திருந்து

விழி திறந்து தவம் செய்துகொண்டே இருப்பவர்கள் ஆதலால் அவர்கள் இமை மூடாது! தூங்கமாட்டார்கள். நாமும் மனிதநிலையிலிருந்து உயர்ந்து தேவராக வேண்டுமாயின் இமையாமல் விழித்திருக்க வேண்டும்! எல்லோரும் இருக்க, பார்க்க எனக்கு தன் இணையிலா திருவடி தாமரையை எனக்கு அருளினான்! தன் கருணை வெள்ளத்தில் திளைக்க வைத்து பேரின்பம் நல்கினான்! ஒளி பொருந்திய உள்ளே உத்தரகோசமங்கை வாலைதாய் சக்தி அமுதம் தரும் மணிமாடத்தியில் ஆணிப்பொன்னம்பலத்தில் அற்புதமான அந்த மாளிகையினுள் அமர்த்தினான்! பொன்போல் ஒளிரும் ஒளியை பெற்ற முலையீர் - மார்புபோல் கண் இருப்பதால் கண்ணே முலையாகும்! நாமெல்லாம் ஆத்மாக்கள் பெண்கள் எனவேதான் நம்மை - உலகர் அனைவரையும் பெண்ணாகவே கருதி முலையீர் பொன்னூஞ்சல் ஆடவாரீர் ஆடுங்கள் என கூறுகிறார் மாணிக்கவாசகர்! இதுவே மெஞ்ஞான விளக்கமாகும்! இமையாதீர்! விழித்தேயிருங்கள்!

“ஆரா அமுதின் அருட்டா ளிணைபாடிப்
போரார்வேற் கண்மடவீர் பொன்னூசல் ஆடாமோ”

ஆரா அமுதாகிய எவர்க்கும் எளிதில் கிட்டாத யாரும் பருகாத ஞானதவத்தால் மட்டுமே அவரவரே தம் மெய்யுளே பருகும் அமுதாகிய, வாலைத்தாய் அருளும் அமுதாகிய தித்திக்கும் தேனை பெற அருள்வது நம் இரு கண்களேயாகும்! அதில் துலங்கும் இறைவனின் பொற்பாதங்களாகும்! தங்கமான ஜோதியாகும்! தங்கஜோதி! அந்த கண்கள் போரிலே வீரர்கள் தாங்கும் வேல் போல முருகப்பெருமான் கைவேல்போல விளங்குகிறதாம்! முக்கூறாக விளங்கும் சூரிய சந்திர அக்னி கலைகள் ஒன்றாகும்போது - மூன்று கூறும் சூலாயுதத்தின் மூன்று முனைகளும் ஒன்று சேர்ந்தால் அது வேலாயுதமாகுமல்லவா? ஆக்குங்கள் பொன்னூஞ்சல் ஆடுங்கள்! ஊஞ்சல் முன்னும் பின்னும் போய் வருவது போல் உங்கள் உணர்வால் கண் ஒளி முன்னும் பின்னுமாக வரவேண்டும் அங்ஙனம் பயிற்சி செய்ய வேண்டும். ஒரு சமயத்தில் உள்ளே அக்னி கலையில் சேர்ந்து விடும். நின்றுவிடும் அங்கே இறங்கிக் கொள்ளலாம்! மாணிக்கவாசகர் ஞானதவம் புரிய எப்படியெல்லாம் உவமைகாட்டி பாடுகிறார் பாருங்கள்! எப்படியாவது ஞானதவம் செய்யணும்! எல்லோரும் ஞானம் பெறணும்!

“ஆணா அலியோ அரிவையோ என்றிருவர்
காணாக் கடவுள் கருணையினால் தேவர்குழாம்
நாணாமே உய்யஆட் கொண்டருளி நஞ்சு தனை
ஊணாக உண்டருளும் உத்தர கோசமங்கைக்
கோணார் பிறைச்சென்னிக் கூத்தன் குணம்பரவிப்
பூணார் வனமுலையீர் பொன்னூசல் ஆடாமோ”

இறைவன் பரம்பொருள் ஆணா பெண்ணோ அலியா அல்லது எது யார் என திருமாலும் நான்முகனும் தேடியும் காணாத கடவுள், தேவர்கள் அனைவரையும் காக்க வேண்டி, கருணையினால் உலகை காக்க வேண்டி ஆலகால விஷத்தை தானே உட்கொண்டு காத்தருளினார்! இதேபோல் ஞானதவம் செய்வோருக்கு அவர்களை அருள்புரிந்து ஆண்டு காத்தருளி அவர்களின் மும்மலமாகிய ஆலகால விஷத்தை உண்டு ஜீவர்களை காத்தருள்வான்! அப்படிப்பட்ட அருள் வள்ளலாம் இறைவன் நம் கண் உள்ளே சேரும் இடத்தில் உத்தரகோச மங்கை பாகனாக இருக்கிறார்! கோணலான பிறைச்சந்திரனை தலையில் சூடி நடமிடும் கூத்தபிரான் கருணையை அருளித் திறத்தை நாம் பாடி ஆடுவோமாக! பொன்னூஞ்சல் ஆடுவோமாக!

Upadesam - Deeksha  - www.vallalyaar.com

சும்மா இருந்தால் போதும்!!

திருமந்திரம்
ஞான விளக்கம்

"ஆவன ஆவ அழிவ வழிவன
போவன போவ புகுவ புகுவன"
பாடல் -2175

ஞானதவம் மேற்கொள்ளும் சாதகன் சும்மா இருந்தால் போதும்! தவமே சும்மா இருப்பதுதானே! சும்மா இருந்தால்! ஆவன ஆகும்! எதெல்லாம் எப்படியெல்லாம் ஆகணுமோ மாறணுமோ அப்படி ஆகும்!

நாம் சும்மா இருந்தால் போதும்! அழிவ வழிவன! எதெல்லாம் அழியணுமோ நம்மை விட்டு நீங்கணுமோ அவையெல்லாம் அழியும்!

நாம் சும்மா இருந்தால் போதும்! போவன போகும்! நம் உள்ளொளி எங்கு போகணுமோ அங்கு போகும்! புறம்போகா! அகம்போகும்! நாம் சும்மா இருந்தால் போதும்! புகுவன புகும்! சூரியகலை சந்திரகலையை ஊடுருவும் பின் அக்னிகலையுடன் புகும் சேரும்!

நாம் சும்மா இருந்தால் போதும்! என்னவெல்லாம் எப்படியெல்லாம் எங்கெல்லாம் நடக்கணுமோ அது அது தானாகவே நடக்கும்!

 நாம் சும்மா இருந்தால் போதும்! சும்மா இருப்பதே சுகம் என எல்லா ஞானிகளும் கூறியிருக்கிறார்கள்! 

சுகமாக இறைவனை அடைய எளிய வழியே ஞானமார்க்கம்! விழிவழி! ஞானசற்குரு விழிவழி தீட்சை பெற்று "சும்மாஇரு" ஞானம் பெறலாம்.




நூல் மந்திர மணி மாலை
பக்கம் 180
குருவே சரணம்

13. திருப்பூவல்லி (thiruvasagam) - 3

“எரிமூன்று தேவர்க் கிரங்கியருள் செய்தருளிச் சிரமூன் றறத்தன் திருப்புருவம் நெரித்தருளி உருமூன்று மா கி உணர்வரிதாம் ஒருவனுமே புரமூன் றெரித்தவா பூவல்லி கொய்யாமோ”

சூரியன், சந்திரன், அக்னி என மூன்று தீயை இறைவன் உலகுக்கு அருளி சக்தியூட்டினான்! அவற்றை நம் சிரசிலும் - வலதுகண் இடதுகண் உள்ளே உள்ள அக்னிகண் ஆக மூன்றாகவைத்து படைத்தான்! அண்டத்திலுள்ளது பிண்டத்தில்! 

நம் மூன்றாம் கண் கடைக்கண் திறக்க முகத்திரண்டு கண்ணே - கண் வழியேதான் போகணும்! இரு புருவம் நெரித்து பார்வை அகமுகமாக பார்க்கும்போது போகும் ஒளி அக்னியை சேரும்! அக்னி பத்திக்கும் - பெருநெருப்பாகும்! இதுவே ஞானசாதனை! 

இறைவன் உருமூன்றாகி நின்றது மூன்று கண்ணாகி நின்றதே! சில அதி புத்திசாலி உரையில் உருவம் அருவம் அருஉருவம் என மூன்றாகி என எழுதியுள்ளார். மூட்டாளே, உரு மூன்று என்றல்லவா மாணிக்கவாசகர் கூறுகிறார்! அருவம் உருஅருவம் எல்லாம் உருவமா? அறிவில்லாதவர்களே?! குருவின் பாதங்களில் பணிந்து ஞானம் கற்று, ஆணவம் அற்று திருவடியை பற்று!! 

நீ பற்றிய உலகப்பற்று அற்றால்தான்! பற்றற்ற இறைவனை நீ பற்ற முடியும்!! பற்றற்ற கண்ணே பிறப்பறுக்கும்! இது சாதாரணமாக படித்து அறியக்கூடியதல்ல குருவின் பதமலரில் பணிந்து அறியக்கூடியது! உணரக்கூடியது! 

அந்த இறைவன் யார் தெரியுமா முப்புரம் எரித்தவன்! எப்படி? புன்னகையால்! வேறு யாருமல்ல! எதுவுமல்ல! நம் கண்மணியின் உள் உள்ள சிவமே அ!! கண்ணே சிவம் - கண்மணி சிரித்தால் - கண்மணி அடைபட்ட துவாரம் திறந்தால் உள் உள்ள சிவமான நெருப்பு முப்புரமாகிய நம் மும்மலங்களை எரித்துவிடும்! இந்த உண்மை அறியாதவர்களை திருமூலர் மூடர்கள் என திட்டுகிறார்! அப்படியானால் நான் திட்டுவதில் தவறென்ன இருக்கிறது!? படித்தவன் திமிர் பிடித்தவன் அடுத்தவனை மதிக்க மாட்டான்! எப்படி குருவை வணங்குவான் பணிவான்! 

ஒரு கூட்டத்தில் கல்லூரி பேராசிரியர் இப்போது ஒரு மாணவனும் ஆசிரியரை மதிப்பதில்லை என்று அலுத்துக் கொண்டார்! மாணவன் மதிக்கும்படியா இவர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள்? பல கல்லூரிகளில் மாணவன் யார் ஆசிரியர் யார் என்றே அறிய முடியாதபடி மாணவனைப்போல நவநாகரீக உடை உடுத்தி தன் உடல்நாற்றம் போக்க நறுமணபொருட்களை பூசி பகட்டாக திரிந்தால் எப்படி மதிக்கத் தோன்றும் டேய் நண்பேண்டா என தோளில்தான் கைபோடுவார்கள்! கல்லூரி பேராசிரியர் பலர் புகைபிடித்தல் தண்ணியடித்தல் புலால் உண்ணல் இன்னும் பல போதை பொருட்களுக்கு அடிமையாகி காமாந்தகனாகவே திரிகிறார்கள்!? 

எப்படிடா உங்களை மாணவர்கள் மதிப்பார்கள்! மிதிக்காமல் விட்டிருக்கிறார்களே என சந்தோஷப்படு! அந்த காலத்தில் உபாத்தியாயர்கள் என்றால் ஒரு பயம் மரியாதை இருந்தது! மாணவர்கள் மட்டுமல்ல சமுதாயமே மதித்தது. அவர்களும் அங்ஙனம் ஒழுக்கசீலர்களாக மேதைகளாக திகழ்ந்தார்கள்! இன்றோ உபாத்தியாயர்கள் போய் வாத்தியார் ஆகி வாத்தி என்று கழுதை தேய்ந்து கட்டெறும்பு ஆனதுபோல் ஆகிவிட்டது! மரியாதையே கிடையாது! ஓய்வாத்தி! என்று கூப்பிடுகிறான் மாணவன்! கிண்டல் பண்ணுகிறான்! அன்றைய ஆசிரியர் கௌரவமாக உடையணிந்தனர். சமுதாயத்தில் கௌரவமாக வாழ்ந்தனர் எல்லோரும் போற்றினர்! இன்று பள்ளிக்கூடத்தில கூட பாடம் நடத்துவதில்லை! 3000 ரூ 5000ரூ வாங்கி டியூசன் நடத்தி லட்சலட்சமாக பணம் சம்பாதிக்கும் +2 ஆசிரியர்களே அதிகம்! யாரிடம் சொல்ல இந்த அக்கிரமத்தை! பலர் நன்றாக தின்று கொழுத்து காட்டுப் பண்ணி போலவே உள்ளனர்! மாணவன் எப்படி மதிப்பான்! இன்றைய ஆசிரியர் பலரும் ஆ! - சிறியரே!? ஆண்டவா மாணவர்களை காப்பாற்று!

“வணங்கத் தலைவைத்து வார்கழல்வாய் வாழ்த்தவைத்து இணங்கத் தன்சீரடியார் கூட்டமும் வைத்து”

நாம் வணங்க இறைவன் தன் திருவடியை நம் தலைமேல் - கண்ணாக வைத்து அருளியிருக்கிறான்! அந்த திருவடி வார்கழல்வாய் - வார் - திரையால் மறைக்கப்பட்ட, கழல் - திருவடி, வாய் - கண்மணி மத்தியிலுள்ள துவாரம். வாழ்த்த வைத்து நாம் வாயார வாழ்த்தி கண்ணாரக் கண்டு ஞானதவம் செய்ய வேண்டும். நாம் இணங்கி இருக்க, சத்சங்கம் கூடி சத்விசாரம் செய்ய, சீர்பெற்ற அடியார் - கண்ணை குருவருளால் திறக்கப் பெற்ற, இறைவன் அருளால் சீரான கண்ணை பெற்ற நல்ல அடியார் கூட்டமும் தந்தருள்வான்!

“கன்னா னுரித்தென்னை ஆண்டுகொண்டான் கழலிணைகள் பொன்னான”

கல்லிலே நார் உரித்ததுபோல, எனது வார்கழல் - கழலிலே - திருவடியிலே உள்ள வார் - நார்! திரையகற்றி என்னை ஆண்டு கொண்டான்! இறைவன் அடியேன் மீது கருணை கொண்டு என் கண்மணி மறைப்பை மும்மலத்திரையை, கட்டி வைத்த நாரை - வார் - கயிரை உரித்து இல்லாமலாக்கி திருவடிகளை பொன்போல் ஒளிரச் செய்தான்!

“அன்றால நீழற்கீழ் அருமறைகள் தானருளி”

இறைவன் முன்பு, நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு ஆலமரத்தின் கீழ் அமர்ந்து அருமறைகள் இவ்வுலகுக்கு அருளினான்! இறைவனால் அருளப்பட்டதே வேதங்கள்!

🔥திருவாசகம் - நீத்தல் விண்ணப்பம்🔥

🔥திருவாசகம் - நீத்தல் விண்ணப்பம்🔥

"அழுமடி யாரிடை யார்த்துவைத்
தாட்கொண் டருளியென்னைக்
கழுமணி யேயின்னுங் காட்டு"

ஞான விளக்கம் :

மாணிக்கவாசகர் ஒவ்வொரு பாடலிலும் தெளிவாக கூறுகிறார் !
அடியார் என்பவர் அழுபவரே!

"அழுதால் பெறலாம் உன்னை” என்று அதனால்தான் பாடி அருளினார் !
அப்படிப்பட்ட மெய்ம்மையார், அழும் அடியார்களோடு என்னை சேர்த்து வைத்து ஆட்கொண்டு அருளினாய் !

அழும் அடியார்களே ஞானதவம் செய்து இறைவனை அடைவர் !

அழுது அழுது கண்ணீரால் என் மணியை கழுவி நன்றாக கழுவி என் அழுக்கையெல்லாம் - மும்மல அழுக்கையெல்லாம் நான் போக்க வேண்டும் இறைவா அருள்புரி !

பக்தியில் கோவிலில் சிவனுக்கு நன்னீரால் கங்கையால் அபிஷேகம் !

ஞானத்தில் உடலில் கண்ணாக சிவனுக்கு கண்ணீரால் அபிஷேகம் ! கண்ணீரால் சிவனை கழுவி கழுவி நம் பாவ வினைகளை நீக்கி நாம் பரிசுத்தமாவோம் !

நம் பாவம் கரைய கரைய உள்ளிருக்கும் பரமன் அருள் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக பெருகும் !

அழு ! நன்றாக அழு ! மணியை கழுவு !

இறைவன் திருவடிகளே நம் கண்கள் !

- ஞானசற்குரு சிவசெல்வராஜ் அய்யா

www.vallalyaar.com

ஞானதவம் "சும்மா இருப்பதே"!

உலகோரே ஞானதவம் "சும்மா இருப்பதே"!

"சிவனேன்னு சும்மா இரேண்டா" என சுட்டித்தனம் பண்ணும்
குழந்தைகளை அதட்டி இருத்துவார்கள்!

ஞானம் எங்கெல்லாம் எப்படியெல்லாம் போதிக்கப்படுகிறது பார்த்தீர்களா?

ஆகையால் கண்ட கண்ட யோகங்கள் செய்து கெட்டுப் போகாதீர்கள்!

சும்மா இரு!



இறைவன் உங்களை ஒன்றும் செய்யச் சொல்லவில்லை?

சும்மா இரு என்றுதானே சொல்கிறார்?

ஏன்?

எதையாவது செய்து மேலும் மேலும் பாவ மூட்டையை பெரிதாக்குகிறாய்?

ஒன்றும் செய்யாதே!

சும்மா இரு!

ஆன்மீக செம்மல் ஞானசித்தர் ஞானசற்குரு சிவ செல்வராஜ் அய்யா

TVMM - 129

குருவின் திருவடி சரணம்

தோணி போன்ற கண்களிலே ஒளியிலே மனதை நாட்டி....

மனம் என்னும் தோணிபற்றி மதியென்னுங் கோலை துடுப்பாக யூன்றி
சினம், கோபம், பொறாமை முதலிய துர்குணங்களை சரக்காக ஏற்றிக்கொண்டு
சம்சார சாகரத்திலே பெருங்கடலிலே போகும் போது
காமம் என்னும் பாறை தாக்கி, மோதி கவிழ்ந்து விட்டதாம்!

நம் காயக்கப்பல்! ஏன் இந்த அவலம்!

எத்தனையோ பிறவியாக இப்படியே கழிகிறது!

நம் காயமாகிய கப்பல், நம் உடலாகிய தோணி பிறவிப்
பெருங்கடலை தாண்டி கரை சேர வேண்டுமாயின், பரம்பொருளை(சற்குருவை)
நினைத்து உணர்ந்து ஞானதவம் செய்யவேண்டும்!

தோணி போன்ற கண்களிலே ஒளியிலே மனதை நாட்டி நினைந்து உணர்ந்து நெகிழ்ந்தால் ஊன்றியிருந்து தவம் செய்தால் கண் ஒளி பெருகி நம் துர்குணங்களை அகற்றி வினையாகிய சரக்கு இல்லாமல், காமம் எனும் பாறையில் மோதி கவிழாமல் பத்திரமாக போய்சேரலாம்!

எப்படி? யாரால்?

நம் காயக்கப்பலுக்கு மாலுமி தான் கண்மணி ஒளி!

மாலுமியான ஒளி நம் உடலாகிய கப்பலை ஒட்டிச்சென்று பத்திரமாக கரை சேர்க்கும்!

எந்த கரை? இறைவன் இருக்கும் அக்கரையிலே!

*அக்கரை போகவேண்டுமென்ற அக்கறை நமக்கு இருந்தால் மட்டுமே, மாலுமியை நம்பி நம் காயகப்பலை ஒப்படைத்தாலே நாம் கரை சேரமுடியும்!*

மாலுமியை நம்பு! பிறவிப் பெருங்கடல் கடக்கலாம்!

ஆன்மீகச் செம்மல் ஞானசற்குரு திரு சிவ செல்வராஜ் அய்யா
நூல் : மூவர் உணர்ந்த முக்கண்
பக்கம் : 102
குருவின் திருவடி சரணம்

மலங்க மலங்க விழித்தேன் செய்வதறியாது!

மலங்க மலங்க விழித்தேன் செய்வதறியாது!
உலகச் சேற்றிலே வீழ்ந்து உழலும் மனிதன் இப்படித்தான் பேந்தப் பேந்த மலங்க விழிப்பான்!

சரியான வழிகாட்டுதல் இல்லையேல் அதோகதிதான்! வழிகாட்டுபவர் குரு!
ஞானத்துக்கு வழிசொல்லி விழியை திறந்து உணர்வூட்டி தவம் செய்யும் முறை சொல்லித் தருவார்!
ஞானசற்குரு!

ஞானதவம் செய்யும்போதும் செய்வதறியாது இறைவா என கண்ணீர் பெருகி உள்ளம் உருகி இருக்கையிலே இரு - கையிலே கழுக்குன்ற பெருமான் பெருந்துறையான் நீரை மாற்றி ஒளியை பெருக்கி மும்மலங்களை நீக்கி நம்மை காத்தருள்வான்!

ஞான அனுபவம் இது!
முதலில் கண்ணீர் ஆறாக பெருகி ஓடும்.
பின் நீர்வற்றி மலங்கழியும் மும்மலம் அகல ஆரம்பிக்கும்!
இப்படியே தவம் தொடர தொடர நம் ஆன்மா தூய்மையாகும்.
பிறவா பெருநிலை பெறலாம்! குருவருளால்!


ஞான சற்குரு திரு சிவ செல்வராஜ் ஐயா
நூல் : திரு மணி வாசக மாலை
பக்கம் : 122
குருவின் திருவடி சரணம்

www.vallalyaar.com