57 . மருட்கை விண்ணப்பம்

இரண்டாம் திருமுறை

57 . மருட்கை விண்ணப்பம்

யாது செய்குவன் போதுபோ கின்ற 
தண்ண லேஉம தன் பருக் கடியேன் 
கோது செய்யினும் பொருத்தருள் புரியும் 
கொள்கை யீர்எனைக் குறுகிய குறும்பர் 
வாது செய்கின்றார் மனந்தளர் கின்றேன் 
வலியி லேன்செயும் வகை ஒன்றும் அறியேன் 
மாதர் செய்பொழில் ஒற்றியூர் உடையீர் 
வண்கை யீர் என் கண்மணி அணையீரே 

மாதர் செய்பொழில் ஒற்றியூர் உடையீர் = பெண்களால் - கருவிலே
உருவாக்கபடுகின்ற பொலிவான - அழகான தோற்றம் கண்களிலே
ஒற்றியிருக்கின்றவரே, வண்கையீர் என் என் கண்மணி அனையீரே
-அருள்மழை பொழியும் கைகளை உடையவரே - அருள் விளங்கும்
என் கண்மணியான அருட்பெருஞ்ஜோதி இறைவா! உன் அன்பருக்கும்
அடியேன் எக்குற்றம் புரியினும் பொறுத்து அருள் புரியும் இறைவா!
எனை அடுத்த குறும்பர் அறியாமையினால் வாதம் செய்கின்றனர்.

மெய்ப்பொருள் அறியாததினால்! என் மனம் தளர்ந்து போகிறது.
வேதனைப்படுகிறேன். இதுபோன்றோரை எதிர்த்து வெற்றி கொள்ளும்
வலிமை இல்லையே! என்ன செய்வது என அறியாமல் திகைக்கின்றேனே
இறைவா! என்ன செய்வது? காலம் போகின்றதே அருள்புரிக இறைவா?

காமமாம் கடலில் ஆழ்ந்தால் வஞ்சக கொடிய வாழக்கை எனும் திமிங்கிலம்
நம்மை விழுங்கி விடும்! அதிலிருந்து தப்ப வேண்டுமானால்அருள் பொழியும்
நம் கண்மணியில் ஒற்றியிருக்கும் அருட்பெருஞ்சோதி இறைவனை சரண்புக
வேண்டும் - பாடல் 3

ஊழ்வினையை நாம் அறியமாட்டோம். அந்த பாழாய் போன வினை நம்மை
மேலும் மேலும் வினைகளிலே ஆழ்த்திவிடும்! வினைகளை போக்க ஒரே
வழி, இறைவா என் கண்மணி ஒளியானவரே உன் அருள்பெறுவது ஒன்றுதான்!
பாடல் 7

இறப்பிலார் தொழும் தேவரீர் பதத்தை - பாடல் 8

இறப்பு இல்லாமல் என்றும் வாழ வேண்டுமானால் - மரணம்
இல்லாத பெருவாழ்வு கிடைக்க வேண்டுமானால்  நம்
கண்மணியில் ஒளியாக துலங்கும் இறைவன் திருவடியை
பற்ற வேண்டும் . சரணடைய வேண்டும். அப்போது தான் இறைவன்
பரிபூரண அருள் கிட்டும்! எல்லா துயரங்களிலிருந்து விடுபடலாம்!

சஞ்சி தந்தரும் காமம்   - பாடல் 9

ஒவ்வொரு மனிதனும் செய்யும் செயல்கள் அனைத்தும் பாவ
புண்ணியமாக அவரவர்க்கே திரும்ப வருகிறது. அவை பிராரத்துவம்
-ஆகான்மியம்-சஞ்சிதம் என மூன்று வகைப்படும். சராசரி மனிதனுக்கு
பிராரத்துவம் பிறப்பாகி வருகிறது.பிறந்து வாழ்வதில் ஆகான்மியம் நடக்கிறது
அவரவர்   வினைக்கேற்ப, நல்லது கெட்டது - பாவ புண்ணியம் கூடவே குறையவோ
செய்கிறது. சராசரி மனிதன் வாழ்வு இதிலே முடிந்து போகிறது. ஆனால் சாமான்யன்
ஆன்மீக சாதனை செய்பவன் - சற்குருவை பெற்று ஞான உபதேசம் - திருவடி தீட்சை
பெற்று தவம் செய்பவன், ஆகாமியம் தவத்தால் உருவாகாது செய்து விடுவான்.
பிராரத்துவம் குரு அருளால் சிறிது சிறிதாக குறைந்து இல்லாமல் ஆகிவிடும்.
அதன் பிறகு சஞ்சித கர்மம் தாக்கும். குருவை நாடி ஞான தீட்சை பெற்று
தவம் செய்பவனுக்குதான் சஞ்சித கர்மம்! மற்றவர்க்கு இல்லை!  எதற்கு
வருகிறது? இல்லாமல் ஆக்குவதற்கு தான்! ஒரு கருமமும் இல்லாமல் ஆனால் தானே
பிறப்பு இறப்பு இல்லாமல் போகும்!? பிறந்து இப்பிறப்பு மரணம் இல்லாது போய் விடுமல்லவா?
நமக்கு வேண்டுவது அதுதானே! நம் கண்மணி ஒளியாக துலங்கும் இறைவனை சரணடைந்தால்

எல்லா துன்பங்களும் நீங்க பெற்று வாழ்வாங்கு வாழலாம்

ஞான சற் குரு சிவசெல்வராஜ் அய்யா   

www.vallalyaar.com

அசைவற்ற உள்ளத்தில் இறைவன்

பகலில் சூரியனது பிரகாசமானது கூகையினது கண்ணிலும், படலம்
பொருந்தி ஒளி மழுங்கியவர்கள் கண்களிலும்,மிருகம் பறவைகளின்
கண்களிலும் ஒரே தன்மையாகபடுகிறது.அப்படி இருந்தும் சூரியனது
ஒளியை கூகையானது காண படமாட்டாது.

படலம் பொருந்திய கண் உடையவர்களும் சூரிய ஒளியையும்
பொருள்களையும் காணமுடிவதில்லை. பார்க்கும் ஒளி உடைய
மனிதர்,மிருகம்,பறவை, அனைத்துமே சூரிய ஒளியையும்
பொருள்களையும் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. இந்த வேறுபாடு
அவர்களிடம் உள்ள வேறுபாடே அன்றி சூரிய ஒளியில் உள்ள
வேறுபாடு அல்ல.

அதுபோல கடவுள் எல்லா ஆன்மாக்களிலும் ஒரே தன்மையாக கலந்து
நின்றாலும் அவைகளின் வேறுபாடான நிலைகளினால் சில அவரை
அறியகூடியதாகவும்,வேறு சில அறியமாட்டாமலும் இருக்கின்றனர்.

அஞ்ஞானமெனும் ஆணவமாகிய இருளெனும் படலம் ஆன்மாவின்
கண்ணைமறைப்பதினால் ஆன்ம கடவுளை அறியமாட்டது. திருஅருட்
சார்புள்ள ஆன்மா சிவஞானமாகிய கண்ணாற் காணும் தகுதியை பெறுகிறது.
ஆன்மா ஒருசெயலை தன் செயலாக நினைத்து செய்தால் அதிலே
அகந்தை மமதை நிகழ்வதால் அது ஆகான்மியம் எனும் கர்மமாகிறது.
உள்ளதினால் ஞானம் காணப் படாதாதலின் அதை அறிதற்கு உள்ளதினால்
முயற்சி செய்வது வீணே!

உள்ளம் அசையாது இருந்தால் ஞானம் வரும். ஆதலினாலே ஞானத்தை
காண்பது ஞான சக்தினால் தான். உலகமயக்கங்கள் எல்லாம் விழி மயக்கம்
என்பர் பட்டினத்தார். தமக்கு அறிவிப்பாரும் அறிய வைப்பாரும்
எல்லாவற்றையும் ஒரு சேர அறிவாரும் ஆகிய ஒருபொருள் பரம்பொருள்.

அதிலே சிந்தையை செலுத்துங்கள் அதிலே அசைவற்று நில்லுங்கள்.
உங்களுக்குள் ஆண்டவனை நிச்சயம் காண்பீர்கள்.

-நெஞ்சுக்கு நிம்மதி தரும் ஆன்மீக சிந்தனைகள் ! ப சு மணியன் அய்யா